თარგმნა და წინასიტყვაობა დაურთო ნენე გიორგაძემ დიმიტრი პრიგოვი – ოთხმოციანი წლების რუსული პოეტური ანდერგრაუნდის თვალსაჩინო წარმომადგენელი – ორიათასიანებში აქტუალური ხელოვნების ლიდერი ხდება. მიღებული აქვს მრავალი საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია, არის არა მხოლოდ პოეტი, არამედ დრამატურგი, რომანისტი, მხატვარი, არტისტი და ხელოვნების თეორეტიკოსი. დიმიტრი ალექსანდროვიჩ პრიგოვისათვის (ДАП), ტექსტი მხოლოდ ნაწილია ერთი დიდი პროექტისა, რომელსაც თავად დაარქვა "პროექტი დ.ა.პ." პრიგოვის შემოქმედებას უნდა შევხედოთ, როგორც
*** გუშინ საღამოს, სტუმრებისგან შინ ვბრუნდებოდი, ჩამეძინა, გავიარე ჩემი მეტროს სადგური, ვერნანცკაიას გამზირი და მივაღწიე ბოლო გაჩერებას; იქ მე გამაღვიძა ქალმა ლურჯ ფორმაში: გამოვედი ვაგონიდან და უკან გავემგზავრე; როცა მივედი ჩემს სადგურამდე და გადმოვედი ვაგონიდან მე ვიფიქრე იმაზე, რომ იქნებოდა საინტერესო გამეგო, როგორ ხშირად უწევს ამ ქალს და ისეთებს, როგორიც ისაა მკვდრების გაღვიძება მეტროს ცარიელ ვაგონებში; მე გამახსენდა რომ ჩემს ადრინდელ ლექსებში (სხვათა შორის, უწინ მე ვწერდი სავსებით სხვა ლექსებს – ზოგიერთს ალბათ ისინი კიდევ ახსოვს; მათ შორის, ჩემის აზრით რამდენიმე არ იყო ცუდი; ახლა მე ვწერ სავსებით სხვანაირად; ცნობისთვის, ეს ახალი ფორმა მე გამეხსნა
თარგმანი გ. ხასაია ვ. ნაცვლიშვილი შენ უნდა ისურვო, შენ უნდა იყო სასურველი, შენ არ შეგიძლია თამაში დატოვო თუ გაჩერდები, არსებობას შეწყვეტ. მოვიდა დრო, საუბრის თემა შევცვალოთ. დროს ჩამორჩი, რეალობის შენეული მოდელი მოძველდა, შეუძლებელია იფიქრო ,როგორც ადრე . ახალი დრო დადგა. ლოდინის დრო აღარ არის, მოქმედების დროა, დროა, შეიძინო სპეციალურად შექმნილი გადაადგილების საშუალებები. შექმნილი სპეციალურად მათთვის, ვისაც არსად აქვს წასასვლელი, მაგრამ მაინც სადღაც ეჩქარება. იგრძენი დრაივი, სხვა გრძნობის თავი მაინც არა გაქვს აბა დაფიქრდი, სხვა რა უნდა აკეთო. კავშირი უფრო