*** ყველა შვილი რომ დაიძინებს, (ან მთაზე ავა, საიდანაც ბრუნდებიან მხოლოდ მამები), ცხელი სიმართლით ამოგივსებ გუგებს, რომლებშიც ერთ დროს პეშვით ნაცარს გაყრიდი. ხშირად იხსენებ - მქონდა თევზის თვალის ჭრილი და ნაიარევ სახეს გიშვერდი, რომ დაგენახა, როგორ ვხდებოდი მეტაფორა - ქალის, რომელიც შვილი იყო და არ ეძინა, დღის სინათლეზე დნებოდა ხოლმე. საათობით გაშრებოდა თითებზე ცვილი და გზად, სადაც კი ხელს ჩასჭიდებდი ბოძს - (ფეხზე მყარად ასე იდექი) ანაბეჭდივით გადაგყავდა ქალი თითებით მეტროს ვაგონში, ბარათებზე, წიგნებზე - ყველგან, სადაც

  ანრი კიკნაველიძის თარგმანი   1 კვლავ სიმამაცე! ჩემო ძმაო თუ ჩემო დაო! არ გაჩერდე! თავისუფლებას ზრუნვა სჭირდება, რაც უნდა მოხდეს; არაფერია ის, რასაც ერთი, ან ორი მარცხი, ან თუნდაც ბევრი მარცხი ჩაახშობს, ან ხალხის გულგრილობა და უმადურობა, ან ორგულობა რაიმე სახის, ან გაელვება ძალაუფლების ეშვის, ჯარისკაცები, ქვემეხები და სადამსჯელო კანონები. აჯანყდი! და კვლავაც აჯანყდი! აჯანყდი! ჩვენი რწმენის საგანი მალულად იცდის ყველა კონტინენტზე, ყველა კუნძულზე და ზღვის ყველა არქიპელაგზე; ჩვენი რწმენის საგანი არავის ეპატიჟება,

თარგმნა ტატო ჩანგელიამ   1. სირიის დატოვების გადაწყვეტილება იმ დღეს მივიღე, როცა ბრმა ტყვიამ თვალწინ ჩამიქროლა. იმ დღეს მივხვდი, რომ ჩემი სამშობლო აღარ იყო ჩემი სამშობლო, ჩემი სისხლი - ჩემი სისხლი და ჩემი თავისუფლება ეკუთვნოდა თავისუფლებისთვის მებრძოლს, რომელსაც არც კი უფიქრია, ჩემთვის ნებართვა ეთხოვა, სანამ მესროდა - თავაზიანობის ნაკლებობა, რომელსაც ომის დროს ხშირად ვაწყდებით. 2. თუ მოკვლას მიპირებენ, სჯობს უცხო ენაზე

თარგმნა ვალო ჩაჩუამ   *** რატომ აღიმართება ჩემი აკლდამის შუაგულიდან ალი სიკეთის და ალი ალერსის ყველასაკენ მიისწრაფვის, და გაუწოდებს ხელსა და ტოტებს თვალუწვდენელი უფსკრულისაკენ რატომ გაურბის ყოველივე სიმაგრეებს და ამავდროულად ფესვებით ძლიერად ეჭიდება მიწას, შენ რომ გარბოდე ვერ გაბედავდი, ან შენი გაშვება არაფერს სურს. რატომ ვარ სიკეთით მოსილი, მაშინ როდესაც არსი ჩემი ბოროტებაა. რატომ ესწრაფვის ყველა შენგან გამომავალი მხოლოდ მკვლელობას თუ ეს შენი ბრძნული კანონია, მაშინ ორივე შემთხვევაში ყვავილთა საფარით შემოსვა ძალგიძს მაშ ბრძენი ხარ და ბოროტი იცავ

I ქალაქი გამყოფ ხაზებზეა აგებული თითქოს ქუჩები იცავენ წესრიგს. კედლები წარმოთქვამენ სიტყვებს. აქ - მორჩილება. იქ - ამბოხი. ფუნქცია განსაზღვრულია. ჰორიზონტის ზოლი - წაშლილი. გვრჩება ყრუ კითხვა: „რა დევს კედლის მიღმა?“ კედელი არასდროს იტყვის: „მე დროებითი ვარ“ ქვანადებების გროვა.   II ვინ აშენებს კედელს? ვისია აგური, ვისია ცემენტი? ვინ ჩასჭიდა ნიჩაბს, ვინ გაჭრა მიწა, ვინ ჩაუყარა საფუძველი? ვისაც მეტი აქვს საკუთრება, მისი კედლებიც უფრო მაღალია.   III კედელი ზღუდავს მაგრამ ასევე ადასტურებს.   IV კედელი შესაძლოა უეცრად აღიმართოს ჩვენ ცხვირწინ გადაცმული გადაუდებელი აუცილებლობის გრძნობაში. რა დროსაც კედელი განსაზღვრავს დროს და

*** წახვედი? - მომწერე. წაიკითხე - წავედი. ვისთვისაა შეუძლებელი ისწავლოს უჩემობა? უჩემობა ისწავლოს შეუძლებლით. თქვი: საცხოვრებელი კვარტალებისკენ მიჰქონდათ შენი აქნილი სხეულის ნაწილები და შენი ძვლები სადარბაზოებში ერთხმად მიმღეროდნენ. მუსიკის მოყვარულმა შენიშნა რომ ვიღაც ურევს. რომელი შეჩერდება? სიმღერას რომელი შეწყვეტს? თქვი: ცა გატყავებული ხორცია, ბუზანკლიანი, სისხლის წვეთი ჩემ წინ დაეცა. რა უკაცრიელია შადრევანი. რა უსამაროა სასაფლაო. ნეტავ ბავშვები ჩნდებოდნენ - დაიზრდებიან, დაიხოცებიან. თქვი: მამაჩემი დედაჩემთან არ დაწოლილა. დედაჩემს მუცლით არ ვუტარებივარ. ორმოცი წლის ვშვი ჩემი თავი ჩემივე