(პოემა) 1. ვისი ტანკები დაიკავებს ამ ფართე გამზირს? ვისი ხელები მოიქნევენ ბოლოჯერ დროშას? შიში, რომელსაც სკამს ვაცლიდით, ჯერ ისევ აქ ზის, სულის შებერვით რომ გვათბობს…
თარგმნა მარიამ მახარაძემ ვლადიმერ მაიაკოვსკი შინ შემოხვედი ისე მკაცრი, მეუბნებოდა ეგ სიმკაცრე “ ადექი წადი!” ზამშის ხელთათმანს აწვალებდი მოუხეშავი, მერე აცხადე: “ვთხოვდები, (გტოვებ).” არაფერია.…
თარგმნა ანრი კიკნაველიძემ I ო, დასავლეთის ქარო, სუნთქვავ შემოდგომისა, შენ, ვის უხილავ არსებასაც მკვდარი ფოთლები გაურბიან, ვით, აჩრდილნი ჯადოქრის ძალას. ყვითელი, შავი, უფერული,…
ზურა რთველიაშვილს მე არ ვიცი როდის დავმეგობრდით გაცნობის მომენტსაც კი ვერ ვიხსენებ თითქოს ამას დასაწყისი არც ჰქონია ღია სივრცის ადამიანი იყო ეს იყო…
მარიამ მახარაძე არაკონვენციური ლექსების ავტორია. პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობით, მისთვის უცხოა კონვენციურობა და პირიქით, იგი მის წინააღმდეგ მიდის. არავისთან დებს ხელშეკრულებას, არავისუდებს პირობას და…
თარგმნა ანრი კიკნაველიძემ (1844) სევდიან თვალში გამშრალი ცრემლით უზიან დაზგას კბილების ღრჭენით: „შენ, გერმანიავ, სუდარას გიქსოვთ და სამგზის წყევლას მასში ჩავაქსოვთ – ჩვენ ვქსოვთ,…