1. ოთახში სიჩუმე ჩამოვარდა და ხმაურით დაიმსხვრა.   2. ეს სახლი სამისთვის დიდია ხუთისთვის - ნორმალური, ერთისთვის კი პატარა და აუტანელი.   3. მსურდა, რომ კარი გამომეღო, მაგრამ მე ხელში სახელური შემრჩა

თარგმნა შალვა ბაკურაძემ   1 ქება-დიდებას ვასხამ საკუთარ თავს და ვუმღერი საკუთარ თავს და რასაც ვიღებ საკუთარ თავზე – თქვენც უნდა აიღოთ, რადგან ყოველი ჩემი

ზღვასთან დადის ერთი დაცენტრილი კაცი. ანდაც რას დადის, ზის და იყურება, როგორც კაატინგაში დაკარგული სალოსი ესტებანი. ხანდახან ჩუმად იყურება, ზოგჯერ

თარგმნა და წინასიტყვაობა დაურთო ნენე გიორგაძემ   დიმიტრი პრიგოვი – ოთხმოციანი წლების რუსული პოეტური ანდერგრაუნდის თვალსაჩინო წარმომადგენელი – ორიათასიანებში აქტუალური ხელოვნების ლიდერი

გამოეარათ ჯვაროსნებს საქართველოში და გაყოლოდათ აღმოსავლეთის ლაშქრობებში ამ ლექსების ავტორი, უკან რომ ჩამოვიდოდა, ასე დაიწყებდა წერას. იქითობისას რაინდების ამბავს გაიგებდა,

*** გუშინ საღამოს, სტუმრებისგან შინ ვბრუნდებოდი, ჩამეძინა, გავიარე ჩემი მეტროს სადგური, ვერნანცკაიას გამზირი და მივაღწიე ბოლო გაჩერებას; იქ მე გამაღვიძა ქალმა ლურჯ ფორმაში: გამოვედი ვაგონიდან და უკან გავემგზავრე; როცა მივედი ჩემს სადგურამდე და