1. ოთახში სიჩუმე ჩამოვარდა და ხმაურით დაიმსხვრა. 2. ეს სახლი სამისთვის დიდია ხუთისთვის - ნორმალური, ერთისთვის კი პატარა და აუტანელი. 3. მსურდა, რომ კარი გამომეღო, მაგრამ მე ხელში სახელური შემრჩა
გამოეარათ ჯვაროსნებს საქართველოში და გაყოლოდათ აღმოსავლეთის ლაშქრობებში ამ ლექსების ავტორი, უკან რომ ჩამოვიდოდა, ასე დაიწყებდა წერას. იქითობისას რაინდების ამბავს გაიგებდა,
ამ წლის პირველი ლექსი უსარგებლოა წუხილი, სევდა - დაწერე, თითქოს მიხმობ შენთან. Abandon hope, all ye who enter here - მზის ირგვლივ ნაცნობ არეთა გზას
(პოემა) 1. ვისი ტანკები დაიკავებს ამ ფართე გამზირს? ვისი ხელები მოიქნევენ ბოლოჯერ დროშას? შიში, რომელსაც სკამს ვაცლიდით, ჯერ ისევ აქ ზის, სულის შებერვით რომ გვათბობს და სიცივით
ზურა რთველიაშვილს მე არ ვიცი როდის დავმეგობრდით გაცნობის მომენტსაც კი ვერ ვიხსენებ თითქოს ამას დასაწყისი არც ჰქონია ღია სივრცის ადამიანი იყო ეს იყო ციხის
xxx მე ყვავილებს არ მჩუქნიან ზოგს სისულელედ ეჩვენებოდა იმაში ფულის გადახდა რაც მალე ჭკნება, ზოგს ალერგია ჰქონდა, ზოგს უბრალოდ აზრადაც არ მოსვლია. ველოდებოდი როდის მაჩუქებდნენ