მთარგმნელი ვალო ჩაჩუა   როცა სამუშაო უბნებში დილის საყვირები ღრიალებენ, – ეს სულაც არ არის ტყვეობის ხმა, ეს – მომავლის სიმღერაა – ა. გასტევი ხელოვნების დარგებში ყველაზე დიდ სოციალურ-ორგანიზაციულ ძალას

1. ოთახში სიჩუმე ჩამოვარდა და ხმაურით დაიმსხვრა.   2. ეს სახლი სამისთვის დიდია ხუთისთვის – ნორმალური, ერთისთვის კი პატარა და აუტანელი.   3. მსურდა, რომ კარი გამომეღო, მაგრამ მე ხელში

თარგმნა შალვა ბაკურაძემ   1 ქება-დიდებას ვასხამ საკუთარ თავს და ვუმღერი საკუთარ თავს და რასაც ვიღებ საკუთარ თავზე – თქვენც უნდა აიღოთ, რადგან ყოველი ჩემი ატომი თქვენიცაა, თქვენაც გეკუთვნით. მე

ზღვასთან დადის ერთი დაცენტრილი კაცი. ანდაც რას დადის, ზის და იყურება, როგორც კაატინგაში დაკარგული სალოსი ესტებანი. ხანდახან ჩუმად იყურება, ზოგჯერ კი,  რაღაცეებს ბურტყუნებს კიდეც. ორი წელია კენტად მოთევზავე კაცს ვერ

თარგმნა და წინასიტყვაობა დაურთო ნენე გიორგაძემ   დიმიტრი პრიგოვი – ოთხმოციანი წლების რუსული პოეტური ანდერგრაუნდის თვალსაჩინო წარმომადგენელი – ორიათასიანებში აქტუალური ხელოვნების ლიდერი ხდება. მიღებული აქვს მრავალი საერთაშორისო ლიტერატურული პრემია, არის

გამოეარათ ჯვაროსნებს საქართველოში და გაყოლოდათ აღმოსავლეთის ლაშქრობებში ამ ლექსების ავტორი, უკან რომ ჩამოვიდოდა, ასე დაიწყებდა წერას. იქითობისას რაინდების ამბავს გაიგებდა, აქეთობისას ომარ ხაიამის აზრსა და ჯერ არდაბადებული ჰაფეზის ვარდს წამოიღებდა