მენიუ დახურვა

ჭდე: ქართული პროზა

რუდოლფი

თეა ვაწაძე – რუდოლფი

გამარჯობა, მე რუდოლფი მქვია. ძაღლი ვარ. დიახ, ძაღლი. თანაც მაწანწალა. ეს სახელი ემამ დამარქვა. პატრონი არ მყავს, მაგრამ ემა მაჭმევს ხოლმე. ყოველ დილას, როცა მზე…

ცოტნე ავსაჯანიშვილი – პადვალი

ზღვასთან დადის ერთი დაცენტრილი კაცი. ანდაც რას დადის, ზის და იყურება, როგორც კაატინგაში დაკარგული სალოსი ესტებანი. ხანდახან ჩუმად იყურება, ზოგჯერ კი,  რაღაცეებს ბურტყუნებს კიდეც. ორი…

ნუგზარ შატაიძე – გაბო

წვიმამ გადაიღო, გუშინდელი ღრუბელი ქარმა აკრიფა და აღმოსავლეთისკენ წაიღო. დილით ის ქარიც ჩადგა. მზემ სათონის კედელი გაათბო. გაბომ შინიდან სკამი გამოიტანა, დაიდგა და ზედ კვნესით…