ავტორი: ლაშა მუზაშვილი ლეო ნაფტას თვითმკვლელობა თომას მანის “ჯადოსნურ მთაში” მხოლოდ სიუჟეტური კულმინაცია არ არის, ეს არის მთელი რომანის ინტელექტუალური და სულიერი კრიზისის აფეთქება ერთ წამში – მომენტი, როდესაც იდეა
ავტორი: ლაშა მუზაშვილი ლეო ნაფტას თვითმკვლელობა თომას მანის “ჯადოსნურ მთაში” მხოლოდ სიუჟეტური კულმინაცია არ არის, ეს არის მთელი რომანის ინტელექტუალური და სულიერი კრიზისის აფეთქება ერთ წამში – მომენტი, როდესაც იდეა
მიკროისტორიიდან მაკროისტორიამდე, მონოლოგიდან დიალოგამდე – „ხუთი საათი მარიოსთან“ რა ხდება მაშინ, როცა ქალი ახლად გარდაცვლილი ქმრის პირისპირ რჩება და საშუალება ეძლევა, ამოთქვას ყველაფერი, რაზეც წლების განმავლობაში დუმდა? შეუძლია თუ არა,
„საბოლოო ჯამში, მე ვაჭარბებ. მე ყოველთვის ვაზვიადებ“, – ასე თვლიდა დერიდა (Ferraris, 2007, p. 418). თუმცა, ამაში თავისთავად პრობლემური არაფერია. პირიქით, გაზვიადება შემოქმედების ტექნიკაა, გარკვეული ტიპის აზროვნების რადიკალიზაცია, საიდანაც შესაძლოა