პოეზია6- Page

ზურა რთველიაშვილს     მე არ ვიცი როდის დავმეგობრდით გაცნობის მომენტსაც კი ვერ ვიხსენებ თითქოს ამას დასაწყისი არც ჰქონია ღია სივრცის ადამიანი იყო ეს იყო ციხის საწინააღმდეგო ადამიანი ასეთი იყო

თარგმნა ანრი კიკნაველიძემ   (1844) სევდიან თვალში გამშრალი ცრემლით უზიან დაზგას კბილების ღრჭენით: „შენ, გერმანიავ, სუდარას გიქსოვთ და სამგზის წყევლას მასში ჩავაქსოვთ – ჩვენ ვქსოვთ, ჩვენ ვქსოვთ!   წყეულიმც იყოს

xxx მე ყვავილებს არ მჩუქნიან ზოგს სისულელედ ეჩვენებოდა იმაში ფულის გადახდა რაც მალე ჭკნება, ზოგს ალერგია ჰქონდა, ზოგს უბრალოდ აზრადაც არ მოსვლია. ველოდებოდი როდის მაჩუქებდნენ ყვავილებს, მაგრამ საბოლოოდ მე მიწევდა

„ნადიმი რუსთველიანა“ რუსთველური დაბალი და მაღალი შაირის მონაცვლეობით არის დაწერილი (3/5 4/4) და პლატონის „ნადიმის“ დეკონსტრუქციაა, უფრო ზუსტად, რომ განვსაზღვროთ „პოლიფონიური დეკონსტრუქცია“ – აქ ეროსს, ჰიდრავლოსის (წყლის ორგანი) თანხლებით, ბანი,

რედაქტორის კომენტარი მე და ჩემს მეგობრებს გვიყვარს ხოლმე არტურ რემბოს გახსენება. თითქოს მარკესის დაწერილი პერსონაჟია, ბიჭი, რომელმაც 19 წლამდე დაწერილი ლექსებით შეძლო პოეზიის რეფორმაცია რევოლუციური იდეებით გაჟღენთილ საფრანგეთში. ამ პუბლიკაციაში