All posts tagged in ლექსი

(ჩემს მეგობარ მონაზონ გოგონას ნინოს) ქადაგებაი წმიდისა ილია მეორისა, სრულიად კათალიკოს-პატრიარქისა სიონსა შინა, თბილისსა, ამა წლის აპრილისა შვიდსა, ვმსახურებდი და ვიდექ აქა, სამყოფელსა შიგან ბოროტსა და კეთილისასა, განვივლტოდი და მაბრუნებდა

თარგმნა ნაირა გელაშვილმა   უფალო, მიიღე ეს გოგონა, ვისაც მთელი მსოფლიო იცნობდა როგორც მერილინ მონროს, თუმცა ეს მისი ნამდვილი სახელი არ იყო. (მაგრამ შენ ხომ იცი მისი სახელი, სახელი ობოლი

„ნადიმი რუსთველიანა“ რუსთველური დაბალი და მაღალი შაირის მონაცვლეობით არის დაწერილი (3/5 4/4) და პლატონის „ნადიმის“ დეკონსტრუქციაა, უფრო ზუსტად, რომ განვსაზღვროთ „პოლიფონიური დეკონსტრუქცია“ – აქ ეროსს, ჰიდრავლოსის (წყლის ორგანი) თანხლებით, ბანი,

თარგმნა ნენე გიორგაძემ   საველე ჰოსპიტალი მაგიდა შუქზე შეატრიალეს. თავქვე ვიწექი, თითქოს ვიყავი ასაწონი ხორცი და სული ძაფზე ეკიდა, ჩემ თავს გარედან ვაკვირდებოდი, ბაზრის მძიმე გირით სასწორზე როგორ მწონიდნენ. და

სკოლა აქ დევს ჩემი გული, გისოსებიან მკერდში იყინება, ჯერ კიდევ ძალუძს ფეთქვა. მონაზვნად აღსაკვეც თოვლთან ერთად აგონიისას სისხლივით წაგსკდა სიმარტოვის სიმარტივე, გამაბრუებელ ხმებზე მოსრიალე მოსწავლეები კედლებს შუა ცდილობენ გავლას. სასკოლო