(პოემა) 1. ვისი ტანკები დაიკავებს ამ ფართე გამზირს? ვისი ხელები მოიქნევენ ბოლოჯერ დროშას? შიში, რომელსაც სკამს ვაცლიდით, ჯერ ისევ აქ ზის, სულის შებერვით რომ გვათბობს და სიცივით გვთოშავს. როცა კორდონთან
სიტყვები
სიტყვები
სიტყვები
სიტყვები
სიტყვები
სიტყვები
სიტყვები
სიტყვები
ფედერიკო გარსია ლორკა - ტკბილი წუხილის სონეტი
თარგმნა ანრი კიკნაველიძემ მე მეშინია, არ დავკარგო ის სასწაული, ნაქანდაკები შენი თვალები რომ ასხივებენ და ის ნიშანი, ღამე ლოყაზე ნაზი ჩურჩულით მაგ შენი სუნთქვის ყვავილები რომ მიტოვებენ. მე მწუხარე ვარ,
მარიამ მორჩილაძე - მიკროისტორიიდან მაკროისტორიამდე: „ხუთი საათი მარიოსთან“
მიკროისტორიიდან მაკროისტორიამდე, მონოლოგიდან დიალოგამდე – „ხუთი საათი მარიოსთან“ რა ხდება მაშინ, როცა ქალი ახლად გარდაცვლილი ქმრის პირისპირ რჩება და საშუალება ეძლევა, ამოთქვას ყველაფერი, რაზეც წლების განმავლობაში დუმდა? შეუძლია თუ არა,
ლაშა მუზაშვილი - იატაკქვეშეთი და ამბოხის ბედისწერა
ფიოდორ მიხაილოვიჩ დოსტოევსკის “იატაკქვეშეთის ჩანაწერები“ (1864 წ.) მსოფლიო ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე გენიალური, გარდამტეხი და წინასწარმეტყველური წიგნია. გარკვეული გაგებით, იგი ყველაზე მეტად “დამანგრეველი” ტექსტია, ვინაიდან მასში თავდაყირა დგას მეცხრამეტე საუკუნის ადამიანის
ედუარ აზური - ლიბანი
თარგმანი ფრანგულიდან: ბაჩანა ჩაბრაძე აქ დღეებს უბე ფორთოხლების სუნით ევსებათ, აქ ვენახია და ხეხილი აღთქმული მიწის, აქ მუხამ ტაძრის შესასვლელის მოჩრდილვა იცის, ხოლო მეცხვარემ – სალამურის მწარედ კვნესება.
ემილი დიკინსონი - ლექსები
თარგმნა: ზაალ ჯალაღონია წარმოთქმის მერე… წარმოთქმის მერე კვდებიან სიტყვები, ვიღაცას უთქვამს, – იცოდე. მე კი მგონია პირიქით, შემდეგ იწყებენ სიცოცხლეს. სული აკეთებს არჩევანს… სული აკეთებს არჩევანს ერთხელ, არ
არტურ რემბო - რომანსი
თარგმანი: ანრი კიკნაველიძე I ჩვიდმეტი წლისა ვერ იქნები სერიოზული. – ნაზი საღამო… ჯანდაბას ლუდიც და ლიმონათიც, ხმაურიანი კაფეც, ჭაღით განათებული! – გაისეირნებ ცაცხვების ქვეშ მწვანე ბულვარში. ტკბილი სურნელი ასდის ცაცხვებს
მთარგმნელი: ხათუნა ხაბულიანი კლემენტ გრინბერგი (1909 – 2000) XX საუკუნის 30-60-იანი წლების ამერიკული ნეო–ავანგარდის ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი კრიტიკოსი და თეორეტიკოსია. გეომეტრიული აბსტრაქციონისტი მხატვრების (ჯოზეფ ალბერსი და სხვ.) შესახებ მის მიერ
თარგმნა მარიამ მახარაძემ ვლადიმერ მაიაკოვსკი შინ შემოხვედი ისე მკაცრი, მეუბნებოდა ეგ სიმკაცრე “ ადექი წადი!” ზამშის ხელთათმანს აწვალებდი მოუხეშავი, მერე აცხადე: “ვთხოვდები, (გტოვებ).” არაფერია. მოვიკრებ ძალას. მშვიდი ვარ ძლიერ-დამაკვირდი!
თარგმნა ანრი კიკნაველიძემ I ო, დასავლეთის ქარო, სუნთქვავ შემოდგომისა, შენ, ვის უხილავ არსებასაც მკვდარი ფოთლები გაურბიან, ვით, აჩრდილნი ჯადოქრის ძალას. ყვითელი, შავი, უფერული, ზოგან წითელი, ჭირიანთა სიმრავლეები: ო,
ზურა რთველიაშვილს მე არ ვიცი როდის დავმეგობრდით გაცნობის მომენტსაც კი ვერ ვიხსენებ თითქოს ამას დასაწყისი არც ჰქონია ღია სივრცის ადამიანი იყო ეს იყო ციხის საწინააღმდეგო ადამიანი ასეთი იყო
მარიამ მახარაძე არაკონვენციური ლექსების ავტორია. პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობით, მისთვის უცხოა კონვენციურობა და პირიქით, იგი მის წინააღმდეგ მიდის. არავისთან დებს ხელშეკრულებას, არავისუდებს პირობას და სთავაზობს შეთანხმებას. მისი პოეზია უკომპრომისო,