*** გუშინ საღამოს, სტუმრებისგან შინ ვბრუნდებოდი, ჩამეძინა, გავიარე ჩემი მეტროს სადგური, ვერნანცკაიას გამზირი და მივაღწიე ბოლო გაჩერებას; იქ მე გამაღვიძა ქალმა ლურჯ ფორმაში: გამოვედი ვაგონიდან და უკან გავემგზავრე; როცა მივედი ჩემს სადგურამდე
*** გუშინ საღამოს, სტუმრებისგან შინ ვბრუნდებოდი, ჩამეძინა, გავიარე ჩემი მეტროს სადგური, ვერნანცკაიას გამზირი და მივაღწიე ბოლო გაჩერებას; იქ მე გამაღვიძა ქალმა ლურჯ ფორმაში: გამოვედი ვაგონიდან და უკან გავემგზავრე; როცა მივედი ჩემს სადგურამდე
თარგმნა: ანდრო დადიანი პოლიტიკა 101 როგორ სამყაროში ვცხოვრობთ?>სადაც მსუქანი კატები დივიდენდებს იღებენ მათ მიერ განხორციელებული ინვესტიციებიდან, რომლიც ტყუილებსა და ქურდობაში მდგომარეობს. ამ ყველაფრის შემდეგ, ბავშვები არიან ნარკოდილერები, ზემოთ კი
(პოემა) 1. ვისი ტანკები დაიკავებს ამ ფართე გამზირს? ვისი ხელები მოიქნევენ ბოლოჯერ დროშას? შიში, რომელსაც სკამს ვაცლიდით, ჯერ ისევ აქ ზის, სულის შებერვით რომ გვათბობს და სიცივით გვთოშავს. როცა კორდონთან
თარგმნა ანრი კიკნაველიძემ I ო, დასავლეთის ქარო, სუნთქვავ შემოდგომისა, შენ, ვის უხილავ არსებასაც მკვდარი ფოთლები გაურბიან, ვით, აჩრდილნი ჯადოქრის ძალას. ყვითელი, შავი, უფერული, ზოგან წითელი, ჭირიანთა სიმრავლეები: ო,
ზურა რთველიაშვილს მე არ ვიცი როდის დავმეგობრდით გაცნობის მომენტსაც კი ვერ ვიხსენებ თითქოს ამას დასაწყისი არც ჰქონია ღია სივრცის ადამიანი იყო ეს იყო ციხის საწინააღმდეგო ადამიანი ასეთი იყო
xxx მე ყვავილებს არ მჩუქნიან ზოგს სისულელედ ეჩვენებოდა იმაში ფულის გადახდა რაც მალე ჭკნება, ზოგს ალერგია ჰქონდა, ზოგს უბრალოდ აზრადაც არ მოსვლია. ველოდებოდი როდის მაჩუქებდნენ ყვავილებს, მაგრამ საბოლოოდ მე მიწევდა