პოეზია6- Page

თარგმნა ანრი კიკნაველიძემ   I ო, დასავლეთის ქარო, სუნთქვავ შემოდგომისა, შენ, ვის უხილავ არსებასაც მკვდარი ფოთლები გაურბიან, ვით, აჩრდილნი ჯადოქრის ძალას.   ყვითელი, შავი, უფერული, ზოგან წითელი, ჭირიანთა სიმრავლეები: ო,

ზურა რთველიაშვილს     მე არ ვიცი როდის დავმეგობრდით გაცნობის მომენტსაც კი ვერ ვიხსენებ თითქოს ამას დასაწყისი არც ჰქონია ღია სივრცის ადამიანი იყო ეს იყო ციხის საწინააღმდეგო ადამიანი ასეთი იყო

თარგმნა ანრი კიკნაველიძემ   (1844) სევდიან თვალში გამშრალი ცრემლით უზიან დაზგას კბილების ღრჭენით: „შენ, გერმანიავ, სუდარას გიქსოვთ და სამგზის წყევლას მასში ჩავაქსოვთ – ჩვენ ვქსოვთ, ჩვენ ვქსოვთ!   წყეულიმც იყოს

xxx მე ყვავილებს არ მჩუქნიან ზოგს სისულელედ ეჩვენებოდა იმაში ფულის გადახდა რაც მალე ჭკნება, ზოგს ალერგია ჰქონდა, ზოგს უბრალოდ აზრადაც არ მოსვლია. ველოდებოდი როდის მაჩუქებდნენ ყვავილებს, მაგრამ საბოლოოდ მე მიწევდა

„ნადიმი რუსთველიანა“ რუსთველური დაბალი და მაღალი შაირის მონაცვლეობით არის დაწერილი (3/5 4/4) და პლატონის „ნადიმის“ დეკონსტრუქციაა, უფრო ზუსტად, რომ განვსაზღვროთ „პოლიფონიური დეკონსტრუქცია“ – აქ ეროსს, ჰიდრავლოსის (წყლის ორგანი) თანხლებით, ბანი,