ფიოდორ მიხაილოვიჩ დოსტოევსკის  “იატაკქვეშეთის ჩანაწერები“ (1864 წ.) მსოფლიო ლიტერატურის ერთ-ერთი ყველაზე გენიალური, გარდამტეხი და წინასწარმეტყველური წიგნია. გარკვეული გაგებით, იგი ყველაზე მეტად “დამანგრეველი” ტექსტია, ვინაიდან მასში თავდაყირა დგას მეცხრამეტე საუკუნის ადამიანის

თარგმანი ფრანგულიდან: ბაჩანა ჩაბრაძე   აქ დღეებს უბე ფორთოხლების სუნით ევსებათ, აქ ვენახია და ხეხილი აღთქმული მიწის, აქ მუხამ ტაძრის შესასვლელის მოჩრდილვა იცის, ხოლო მეცხვარემ – სალამურის მწარედ კვნესება.  

თარგმნა: ზაალ ჯალაღონია   წარმოთქმის მერე… წარმოთქმის მერე კვდებიან სიტყვები, ვიღაცას უთქვამს, – იცოდე. მე კი მგონია პირიქით, შემდეგ იწყებენ სიცოცხლეს.   სული აკეთებს არჩევანს… სული აკეთებს არჩევანს ერთხელ, არ

თარგმანი: ანრი კიკნაველიძე I ჩვიდმეტი წლისა ვერ იქნები სერიოზული. – ნაზი საღამო… ჯანდაბას ლუდიც და ლიმონათიც, ხმაურიანი კაფეც, ჭაღით განათებული! – გაისეირნებ ცაცხვების ქვეშ მწვანე ბულვარში. ტკბილი სურნელი ასდის ცაცხვებს

ბზობა ქრისტიანული სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე ნათელი დღესასწაულია, რომელიც მაცხოვრის იერუსალიმში ტრიუმფალურ შესვლას უკავშირდება. ეს მომენტი სახარებისეულ ისტორიაში განსაკუთრებულია, ერთდროულად ვხედავთ ხალხის დიდებულ შეძახილს „ოსანას“, მოკრძალებულ საყედარს – ვირის სახით და

ავტორი: ელენე შუშანაშვილი   1965, არგენტინა, რეჟ. ლეონარდო ფავიო   არსებობს ფილმები ბავშვებზე და ფილმები ბავშვობაზე, ისევე, როგორც ბავშვის ხედვა, და რეჟისორები, რომლებიც საკუთარ ხედვას „ბავშვის თვალთახედვის“ ქვეშ აქცევენ. „მარტოსული