All posts tagged in თანამედროვე ქართული პოეზია3- Page

*** ჩიტსაც სული აქვს, რა თქმა უნდა, ჩიტსაც სული აქვს… დაუგდე ყური: გამთენიის წინ როგორ გალობს, რა სრულყოფილად გალობს – ქალაქშიც კი, ამ მახინჯი სახლების სიახლოვეს გადარჩენილ პატარა, ვარდისფერ ვარდებიან

1 ამ სარდაფებში გაკრთებიან სინათლეები, შორით დახშული ხმებიდან რომ გამოაღწევენ და სახეცვლილ მოგონებებად რომ შერჩებიან დასაბუდებლად შეყუჟულ სხივებს. ჩემი მხარეა ამოსავსები, ის ნაპრალები სადაც უკვე ვეღარ ვიცხოვრებ, სადაც საათი წამებს

*** ყველა შვილი რომ დაიძინებს, (ან მთაზე ავა, საიდანაც ბრუნდებიან მხოლოდ მამები), ცხელი სიმართლით ამოგივსებ გუგებს, რომლებშიც ერთ დროს პეშვით ნაცარს გაყრიდი. ხშირად იხსენებ – მქონდა თევზის თვალის ჭრილი და

I ქალაქი გამყოფ ხაზებზეა აგებული თითქოს ქუჩები იცავენ წესრიგს. კედლები წარმოთქვამენ სიტყვებს. აქ – მორჩილება. იქ – ამბოხი. ფუნქცია განსაზღვრულია. ჰორიზონტის ზოლი – წაშლილი. გვრჩება ყრუ კითხვა: „რა დევს კედლის

*** წახვედი? – მომწერე. წაიკითხე – წავედი. ვისთვისაა შეუძლებელი ისწავლოს უჩემობა? უჩემობა ისწავლოს შეუძლებლით. თქვი: საცხოვრებელი კვარტალებისკენ მიჰქონდათ შენი აქნილი სხეულის ნაწილები და შენი ძვლები სადარბაზოებში ერთხმად მიმღეროდნენ. მუსიკის მოყვარულმა